تاريخ: سهشنبه 25 شهریور 1393 ساعت: 01:36
تو را بانو نامیده ام
بسیارند از تو بلندتر بلندتر
بسیارند از تو زلال تر زلال تر
بسیارند از تو زیباتر زیباتر
اما بانو تویی
از خیابان که می گذری
نگاه کسی را به دنبال نمی کشی
کسی تاج بلورینت را نمی بیند
کسی بر فرش سرخ زرین زیر پاییت
نگاهی نمی افکند.
و زمانی که پدیدار می شوی
تمامی رودخانه ها به نغمه در می آیند
در تن من
زنگ ها آسمان را می لرزانند
و سرودی جهان را پر می کند...
پابلو نرودا
ارسال نظر(0)