وصیت کردم ...

اگر روزی مــــــــرگ به دیدارم آمـد هـــــل نکنید !

مـــن چــــیزی برای از دســت دادن نداشــتم نه مـــالک کـسی بودم و نه کـسی مـــالک من نه وارثی دارم و نه ارثی کـــه بمـــاند

نه از کســی طلـبکارم و نه به کســی بدهکــار

بعد غذا و ســــیری دل ،از ذوق نبودنم یک دل ســــیر بخندید ،با لبخـــند بدرقــه ام کنید ، من طــاقت گــــریه ندارم

گــل رز

 فــــــرامــوش نشود !!!

اسباب پذیرایی را با هـق هـق تعارف نکنید

از گلو پایین نمیره ..

دل تنگی نکنید..

من تمام عمر دلتنگ بودم..

غصه نخورید ،،مــــن شاد شادم !!

خیلی شلوغــــش نکنید،

من آدم مــــهمی نبودم ..

فــــقط نوشــــته هایم را با مـــن خاک کنید..

نمیخواهم کــــسی بداند من چقدر ساده بودم ..

       چقدر اشـــتباه کردم و چقدر زخــــم خوردم ..